vesveselerim...

    tam olarak nasil diyecegimi bile bilmiyorum..cunku farkindayim ki sizler bir cogunuz boyle bir seyi hic yasamadiniz...hayir asktan bahsetmiyorum o da ne ki:))bu cok farkli bir sey...aglamak kadar dogal bir sey...bir cana hem de 2 kere kiymak benim bahsettigim.omrumun son 3 senedsini hic yasamasaydim keske...sadece tek bir gun belirlesem ve gitsem o gune sonra da hersey bitse dunya cokse yikilsa ates altinda kalsa ne onemi var ki benim icin...sadece bir hic...o kadar agir geliyor ki bazen...ya da bazen oyle agir;asiyor ki saddece icemek istiyorum yaa ickim de bitti...icimdeki duygu oyle bir sey ki hani yuruyus bandinda kosarsiniz ya kulaginiz da muzik ve siz gaza gelmissinizdir..bunun tam tersini dusunun..o kadar cok parcam gitti ki daha guclu olucam diye resmen yirttim kendimi ve sonucta hic bir bok olmadi...ben bi bok bile olamadim ya da olucam ama kime neye gore..kendim icin bir degerim olmayinca ne anlami var ki?
  tanidik kimsem bile yok...ne de kimseyle kapissak bir ruhum ne onemi var ki birakayim herkes benden iyi olsun...zamaninda sevgilimle yatan kiz bile su an gozumde sadece birisiyse ben aptalim  ki kendimi uzuyorum onca sey icin...
   bu kez bu cana kiymak istemiyorum ama dogru olani da bilmiyorum..nerde benim aksakalli dedem???su an ona ihtiyaim var.birilerinin beni affetmesine ama asla sevmemesine...asla sevmeyin beni severseniz bilioyorum ki is cikar iliskisine giricek neyse yaa yatmayilim ve uyuyup bir sonraki lanet gun  icin ayilmaliyim...birilerinin sidik yarisina katlanacak gucum olmali...

aslını isterseniz yabancı birinin bebeğinde hemen hemen hiç kendi cocuğumu gormedim ama her yabancı kadına baktığımda annemi gordum...artık cok sıkıldım ve sadece kendi anlamsız hayatımı yaşayıp tamamlamak istiyorum.sabahları uyanmak için bir neden bulmaya calışıyorum ve bulduğum her mazaret o kadar hafif kalıyor ki uyanmak bile istemiyorum...

bu adamla evleneceğimi adım gibi biliyorum...ya da kendimi inandırmaya calışıyorum artık gercekten yeter diyorum yaa ben ne yapıorum ki boyle??kucuk değersiz hayatımda bir gun daha bitiyor ve bu kez yine binlerce kez olduğu gibi her zamanki kadar kendimi yine cook yanlız hissediyorum..aynı kucuk aptal hamleleri tekrarlamanın hiç bir mantığı yok gibi...kendimi yerimden kalkmak için zorlayıp duruyorum...uyanmalıyımm uyanıp yemek yemeliyim ve birileriyle gulumseme dolu sosyalleşmeliyim ve sonra akşam da uyumalıyım..yokluğum bile bir boşluk yaratmıycak farkındayım bunun...annem gitti ve ne oldu ki??hayat kaldığı yerden devam etti durdu.benim hislerime rağmen bana hiç aldırmadan devam etti durdu sadece...

ama sunu biimelisiniz ki bu adamı gercekten seviyorum bana tahammul edebiliyor ve beni tum hatalarıma ragmen olduğum gibi kabul ediyor bana içten sarılıyor beni kendi hayatına bir şekilde dahil ediyor ve ben bu kez kıymet biliyorum...hata yapma luksum yok cunku bir hatayı daha kaldırcaka gucum yok sabrım yok henuz alkol kotamı o kdar da doldurmadım yani...

duş almalıyım ve ayılmalıyımmm yapabileceğim en iyi sey bu...

  neden yine hep aynı oyun???surekli aynı monoton tekraralar...kural gibi oyunlar ama cok sıkıcılar sonu belli davranışlar...şimdiden yinelenen yanlışlar gibi...zevk veren aynılıklar sadece şarkılar...onda bile ritm değişiyor moda gore...uyumak en iyi cozum...tek doğal davranış...bence gudusuz bir eylem...sadece bırakırsın kendini ve uyuman gerekirse uyursun...bedenin izin verirse uyarsın gider...neye daralıyoruz ki???kaşınıyorum sadece şımarıyorum...siyahla gri arasındaki renkler gibi tonlar gibi...aptalla fazla rahatın karışımı...hep beklemekli hep ummalı ve bolca da zaman harcamalı....hep tuketmeli hep tuketilmeli...sarkıda dediği gibi bir zamanlar melektim kirlendim ve kırılmamış tek kalbi de kırmaya geldim...inatcı değilim ama yanlış anlaşılmayayım...sadece ne bileym işte boyle olmamalıydı bu kadarını da ummamıştım...hep aynı mantık ne ummak ne istemek yetiyor...birileri karar veriyor ve hop oluveriyor işte sonuca ulaşılıyor...hep kalabalık yaşıyoruz işte...ve hep birden fazla sesle nefes alıyoruz..bazı geceler başkalarının nefes alışverişlerini bile duyuyorum...aslında olmayanların ılık soluyuşlarını hissetmekten de ote resmen duyuyorum ve gulumseyerek uyuyorum...uyuyordum cok uzun zaman oldu duyamayalı sanırım gercekten kirlendim...yine içmek istiyorum...her zaman içeçecek bir neden bulabilen o nadir insanlardan biriyim...reklam gibiyim yaa bi ton sey sayabilirim...kim olacagıma karar vermekten ote kimlerle olmak sorunu başlıca içme nedenim...artık fazlaca hayır diyebiliyorum ve her hayır diyişimde de hayatıma en az benim kadar hayır diyebilen bu konuda uzman birileri de ekleniyor...yaşadıkca etrafımızda donen o hortuma katıyorum onları da ve bazen değil hep işte o hortumlarımız carpışıyor bazen mucizeler gercekleştiriyoruz ve gokten meteorlar bile yağabiliyor ve eger fazla sanslıysanız bir bakarsınız yanınızda sizinle saat yonunde donen düşen bir melek bile cıkabilir...o ben değilim..ben kimsenin ''o''su olamadım...ama hep benim hayatımda o sıfatını alabilen onlarca insan oldu...hep gecmişe takılıyorum....hep yanımda surukluyorum onları...bu sefer onların seslerini duyuyorum ve ne istiyorlar ki benden acı cekmemi mi???o zaman evet cekiyorum suclu acı ceken bir merveyim o zaman...onlar rahatlasınlar ki enerjileri beni de rahatlatsın...bizler oyle mahluklar olabilelim ki hepimiz aynaya baktığımızda kendimize gulumseyebilelim...birinin doğum gunu bugun ve mutlu yıllar ona...hepsi bu...

kendimi mahvetmek uzereyim...bu kez duşerken birini de yanımda surukluyorum.oysa beni de düşüren birisi var...kendi elleriyle itiyor beni ayaklarımın altınsda kumlar kulaklarım ugulduyor midem daha fazla dayanamıycak sanırım bu duruma biribirşey yapmalı ve ben ise en zor en anlamsız en kalabalaık olan yolu seciyorum.her yol aynı hiçliğe aynılığa cıkıyor.that same things make mey insane.slowly gradually it is getting worse.to be tehere with him can be the right can be the my destiny.sehrimde deniz bilre yok ruzgarlarla veyalancı martı sesleriyle yetinmek zorunda kalıyorum.I have lost the man talking to love in english...he is away from me and I am away from his mind completly...he is at the deep of alcohol tring to lose his reality and me also.os I am here living ın that bold shitworld...among the clever-like people I am just a little stone piece.ben bir lanetim sanki buyu her yeni insanla daha da koyulaşıyor daha da içinden cıkılmaz bir konum alıyor.lost gibi bişi işte.hep aynı her yol her halim romaya cıkıyor.roma lanetli bir şehir.içimi karartıyor.no hope for the future I have no me no myself.my own body also is shaking blooding...why everything should be like this.

kiminle konuştuğunu bile bilmiyorum.aklındakinin ben olmadığını biliorum.onemsemiyorum.onemsemek istemiyorum
aslında.eskimiş ama klasikleşememiş şarkılar dinliyorum.yarın doktora gidicem uzun ve uzun ve bol gulumsemeli dakikala yaşıycam.sen olmuycaksın ama ne yanımda ne de planlarımda.her gun buraya gelicem inatla ısrarla ve bir gun farkedicem ki burda olmak seninle olmak demek değilmiş ve o zaman cız edicek içim cunku seni unuttum demek olucak bunun anlamı ve bir daha asla eskisi gibi olamıycaz senle biz.en yakın en tanıdık en bildik yabancılara donuşucez.seslerimizin yankılarınıyla acı cektirmememk için birbirimize mesajlaşıcaz kısacık.bir kac hecelik ve fazla anlamlıyız.ikimizinde baş ağrıları var sebebleri farklı isimlerini bile bilmediğimiz insanlardan kaynaklanan...hastalıklarımız var içtiğimiz haplarımız var her sabah ve akşam ve inatlarımız var ve asla bir olamıycagımızın farkında olarak yatıyoruz geceleri yan yana odalarda.sessiz olmaya calışmıyoruz saygımızdan biliyoruz ki mazur goruruz birbirimizi.

yalanlarlar,riyakarlıklar,ihanetlet derken bir kac desibellik sesleri umursamamayı öğrendik.şartlandırılmış nefesler alıyoruz ve hiç bakmadan birbirimizin adımlarından anlıyoruz gelişlerimizi.hiç bir zaman birbirimize gelmiyoruz hep eve geliyoruz odaya geliyoruz yemeğe geliyoruz ama asla ne sen bana ne de ben sana doğru yurumuyoruz.biz yanyana bile durmuyoruz.